Moederdag

Iedereen heeft een moeder, maar helaas is niet iedereen die moeder had willen zijn het uiteindelijk geworden. Zo’n tien procent van de stellen blijft kinderloos. Voor hen is Moederdag dan ook een beladen dag.

Misschien herken je dat zelf: wanneer je vroeger werd gevraagd hoe zie jij je toekomst dan werd vaak “het huisje-boompje-beestje-verhaal genoemd. Men bedoelt dan meestal het vormen van een gezin. Iets wat vanzelfsprekend lijkt wanneer je die wens hebt, niet beseffend dat het niet vanzelfsprekend is. Enerzijds ook wel weer mooi dat die wens er zo natuurlijk is, zonder de bezorgdheid of dat überhaupt wel gaat lukken.

Een lange weg

Kinderloosheid heeft vele oorzaken, soms wel en soms niet zijn aanwijsbaar.

De weg van een onvervulde kinderwens is lang. Vaak gaan er vele jaren voorbij waarin gehoopt, geprobeerd en verwacht wordt. Keuzes worden keer op keer bijgesteld en grenzen verlegd.

Het begin van een liefdevolle romantische weg, steeds in blijde afwachting van een positieve zwangerschapstest, komt steeds verder weg te liggen. Het vooruitzicht is alleen nog maar klinisch vrijen, agenda bijhouden en het incasseren van weer een teleurstelling.

De investering, de volharding, ze geven echter geen garantie. En dat “niet zeker weten” vraagt veel van hen die steeds weer moeten bepalen wat kunnen we nog aan, verleggen we onze grens, gaan we het nogmaals proberen of geven we het op en accepteren we dat wat is.

Toekomstperspectief

Kinderen krijgen biedt een duidelijk perspectief. Het groot brengen van kinderen geeft een duidelijke invulling waar zorgen en plezier elkaar afwisselen. Kinderen zijn ook vaak een mooie spiegel voor ouders, ze leren zichzelf beter kennen en van daaruit ontwikkelen.

Wanneer de kinderen de deur uit zijn, blijven ze onlosmakelijk verbonden. Het is een verbinding die er altijd zal zijn. Het leven wordt verder doorgegeven wanneer de kinderen zelf ouder mogen worden. Naast de onvervulde kinderwens komt het gemis van onvervulde kleinkinderwens. De leegte die is ontstaan is die van de lange termijn.

Daarom is het zo belangrijk om een nieuw toekomstperspectief op te bouwen. Dat kost tijd. Lang heeft men vastgehouden aan een bepaald beeld. Een beeld dat men wel ziet ontstaan in de sociale levens rondom hen heen. Vrouwen worstelen vaak met het gevoel van boosheid, jaloezie en frustratie wanneer ze vriendinnen zwanger zien worden en uiteindelijk bevallen. Die gevoelens mogen er zijn en ik leg dan ook altijd uit: “Het is niet dat je het hen niet gunt, maar je gunt het jezelf zo erg.”

Rouwen zonder herinneringen

Wat dit rouwproces anders maakt, is dat het gaat om rouwen zonder liefdevolle herinneringen. Er is nooit een tijd samen geweest. Wel in je voorstelling en fantasie, maar nooit in werkelijkheid. Er is nooit een specifieke dag waarbij men stil kan staan bij dit verlies. Er is geen geboortedag en daarmee ook geen sterftedag. Moederdag komt dan nog het dichts bij.

Daarom voor al die vrouwen die geen moeder zijn, met dit schrijven wordt ook aan jullie gedacht.

Hartegroet,

Esther